માતાને સાંત્વના

રામનાં માતા, રાણી કૌશલ્યાએ સાંભળ્યું કે રામે જવું પડશે, ત્યારે તેમની આંખો ભરાઈ આવી.

રામ તેમની પાસે બેઠા અને તેમનો હાથ પકડ્યો. "મા, રડશો નહીં," તેમણે પ્રેમથી કહ્યું.

"જંગલમાં સુંદર ઝાડ અને ગાતાં પક્ષીઓ છે. ચૌદ વર્ષ ઝટ વીતી જશે. હું તમારી પાસે પાછો આવીશ."

તેમણે માતાનાં આંસુ લૂછ્યાં અને હૂંફાળું આલિંગન આપ્યું. તેમના મીઠા શબ્દોથી માતાને થોડું સારું લાગ્યું.

જતી વખતે પણ રામે પહેલાં તો માતાને સાંત્વના આપવાનું જ વિચાર્યું.