દયાથી થયેલું જાગરણ

રસ્તામાં રામે એક મોટો ભૂખરો પથ્થર જોયો, જે લગભગ સૂતેલી સ્ત્રી જેવો દેખાતો હતો.

ઋષિએ સમજાવ્યું, "આ અહલ્યા છે. બહુ પહેલાં તેનાથી એક ભૂલ થઈ ગઈ હતી અને ત્યારથી તે પથ્થર બનીને દુઃખી મને બહુ લાંબા સમયથી રાહ જુએ છે."

રામે તેને ખરાબ ન ગણી. તેમના મનમાં ફક્ત દયા હતી. તેમણે ધીમેથી પોતાના પગથી પથ્થરને સ્પર્શ કર્યો.

ધીરે ધીરે પથ્થર ફરી સ્ત્રી બની ગયો! અહલ્યાએ આંખો ખોલી અને ઊભી થઈ. આખરે તેને માફી મળી ગઈ.

"આભાર," તેણે ખુશીનાં આંસુ સાથે ધીમેથી કહ્યું. "તમે તમારી દયાથી મને મુક્ત કરી."