હનુમાનનું મીઠું અભિવાદન

એક ડુંગર પર હનુમાન નામનો ખાસ વાનર રહેતો હતો. તે મજબૂત, હોશિયાર અને બહુ વિનયી હતો.

હનુમાન પહેલી વાર રામ અને લક્ષ્મણને મળ્યા ત્યારે તેમણે ધક્કો ન માર્યો કે બૂમો ન પાડી. તેમણે હાથ જોડીને પ્રણામ કર્યા.

"નમસ્તે," હનુમાને હૂંફાળા, માનભર્યા સ્મિત સાથે કહ્યું. "પધારો, મિત્રો. હું તમારી શું મદદ કરું?"

તેમના પ્રેમાળ અને વિનયી શબ્દોથી રામ તરત જ હસી પડ્યા. "કેટલો સારો અને નમ્ર જીવ છે," રામે વિચાર્યું.

એક વિનયી "નમસ્તે"થી જ આખી વાર્તાની સૌથી મોટી દોસ્તી શરૂ થઈ.