રામ અને મોટો દરિયો

પુલ બન્યો એ પહેલાં રામ ગર્જતા દરિયાના કિનારે ઊભા હતા.

તેમને પેલે પાર જવું હતું, પણ મોજાં બહુ જોરદાર હતાં. રામે દરિયા પર બૂમો ન પાડી, ગુસ્સો પણ ન કર્યો.

એના બદલે તે શાંતિથી બેસી ગયા અને નમ્રતાથી રાહ જોઈ. તેમણે દરિયાને પ્રેમથી કહ્યું, "કૃપા કરીને અમને પેલે પાર જવાનો સલામત રસ્તો બતાવ."

રામ ધીરજ અને આદર રાખતા રહ્યા. થોડી વારમાં એક સરસ વિચાર આવ્યો — મિત્રોની મદદથી પુલ બનાવવો.

શાંત અને આદરવાળા રહીને રામને સૌથી સારો ઉપાય મળી ગયો.